Ik ben de eerste jaren van mijn leven opgegroeid bij mijn opa en oma. Zij hadden vroeger een kruidenierswinkel en toen ik klein was mocht ik nog met de oude spullen uit de winkel spelen.
Ik stelde me altijd zo voor dat ik samen met mijn opa in de winkel stond. Mijn zussen werkten allemaal in een winkel en mijn moeder vroeger ook. Dus ik was redelijk besmet met het retail virus. Zo is de droom voor een eigen winkel begonnen.
Op mijn 27ste opende ik mijn winkel in Steenwijk. Iedereen raadde het mij af maar ik geloofde dat het ging lukken. Daarnaast had ik een vangnet van een vaste relatie met iemand die goed verdiende. En zo gebeurde het. Met een kleine lening en leuk basis assortiment ben ik gestart. Ik maakte een paar hele goede keuzes (achteraf) en na een jaar was ik uit de rode cijfers.
Na twee jaar nam ik mijn eerste personeelslid aan. Twee keer in de maand op inkoop en ik gaf nog les en workshops in sieraden maken. Alles ging goed…
Tot ik na ruim 4 jaar zat was van de vier muren waar ik tussen stond. Elke dag dezelfde muren. Ik was er wel een beetje klaar mee. Die droom van een eigen winkel was al gelukt. En nu?
Ik gaf mezelf twee keuzes: of verkopen of nog een winkel erbij openen in Wolvega….
Binnenkort vertel ik meer ….